Recent Posts

Investicije, „Južni tok”, „Turski tok”, „Sjeverni tok”, „Plavi tok” i „Trans-balkanski gasovod”

tok

Danas evropska potrošnja gasa stagnira, proizvodnja opada uglavnom zbog potrošnje rezervi Sjevernog mora. Znajuci da ovakva kretanja, se procenjuju da će izvoz u Evropu do 2017. godine, u odnosu na trenutni nivo, povećati se za osam odsto i ostati značajan i u narednim decenijama, pitanja svih pitanja su kako se i u sve uklapa Region Balkana i sama Ankara.

Svjetski mocnici su svjesni da, tranzit 52 odsto ovog gasa kroz Ukrajinu i dalje ostaje prijetnja po ruske ambicije Moskve i da u narednim godinama održi bezbjedne i obilne isporuke svojim evropskim partnerima. Kijev i Ukrajina se u prošlosti nekoliko puta pokazali kao nepouzdan i nestabilan partner. Glavni evropski snadbjevac tecnih resursa, „Gasprom” je tragao za opcijama kako da eliminiše ovaj tranzitni rizik, a prije svega izgradnjom velikog gasovoda „Južni tok”, koji je trebalo da ide ispod Crnog mora, zatim preko Balkana do Austrije i Italije. Niko ne zanemaruje da, iz čisto političkih razloga, Brisel je „torpedovao” planove za izgradnju ovog projekta. Danas postoje, prvo, prepreke u proceduri dobijanja dozvola na osnovu tvrdnje da planovi nisu u skladu sa odredbama Trećeg energetskog paketa (npr. zahtjev da se odvoje operacije proizvodnje i prodaje od prenosnih mreža). Dodatna otezavajuca mogucnost je da Brisel je prisilio Bugarsku, na jedan krajnje po Region nepopularan potez i način (pod pretnjom bankarskog embarga zbog problema likvidnosti s kojim su se suočile bugarske banke od juna do septembra 2014.), da obustavi izgradnju kopnenog dijela gasovoda.

Ruska strana je suočena sa političkim preprekama, ali i sa rastućim troškovima izgradnje „Južnog toka” – čiji budžet je prešao iznos od 35 milijardi dolara – kao i zbog smanjenja cijena sirove nafte (60 odsto za osam mjeseci), „Gasprom” se odlučio za gasovod koji bi i dalje prolazio ispod Crnog mora, ali koji zaobilazi Bugarsku i teritoriju EU. Planirano je da novi gasovod dođe do Turske, nekoliko kilometara sjeverno od Istanbula, a zatim će ići ka grčko-turskoj granici, gdje grčko-turski interkonektor posluje još od 2007. godine. Izlazna tačka gasovoda biće negde u okolini Ipsale, su krajnje i jedine mogucnosti koje zadovoljavaju interes Ankare.

Turska, od ukupnog kapaciteta „Turskog toka” od 63 bcm, dobijati najmanje 16-17 bcm kapaciteta gasovoda kako bi pokrila sopstvene potrebe. Veliki dio će zadovoljavati energetske potrebe područja Istanbula (18 miliona stanovnika).

Projekat nudi i ekonomske prednosti: neke od investicija koje su uložene u projekat „Južni tok” moći će u potpunosti da se iskoriste za realizaciju gasovoda do Turske. Troškovi ovog projekta se procjenjuju na jednu trećinu inicijalne vrijednosti „Južnog toka”, tj. na oko 10 milijardi dolara. Jer budžet ,,Turskog toka” sada uključuje samo podmorsku dionicu i oko 188 kilometara na turskoj teritoriji. Osim toga, prema „Gasprom” novoj strategiji, evropske kompanije će biti odgovorne za izgradnju neophodne infrastrukture, i to o sopstvenom trošku. Rezultat toga je da je novi projekat ne samo održiv, već i najbezbedniji i finansijski najkonkurentniji put do evropskih tržišta.

„Turski tok” je i šansa i za Grčku da postane regionalno čvorište gasa.Međutim, i Bugarska traži priliku da izgradi svoje čvorište, mada ostaje pitanje odakle bi takvo jedno čvorište dobijalo gas i kuda bi ga razvodilo.

Čini se da je uz Tursku, Grčka u najboljoj poziciji da iskoristi ovaj projekat, zbog toga što lokacija na tursko-grčkoj granici pruža konkurentsku prednost, već i zato što je određena energetska struktura već u izgradnji.

iBalkan.net

575280_0607_lb

Šta vi kažete na ovo?

iBalkan.net